Η χρήση του ιστολογίου βοηθά την βελτίωση των δεξιοτήτων, τεχνικής, υπογραµµίζει τις λεπτές κινήσεις µιας δεξιότητας παρέχοντας τη δυνατότητα της ανα -
παράστασης µε αργή κίνηση, βοηθά στην κατανόηση του ανθρώπινου σώµατος, της φυσιολογίας και αξιολόγησης των επιδόσεων μας. Προάγει την καλλιέργεια της αθλητικής ιστορικής γνώσης.
Το 1950 αλλά και μερικές δεκαετίες πριν, οι μαθητές του Λαππείου Γυμνασίου Νάουσας ασκούνταν στο άλμα εις ύψος σε χειρότερες συνθήκες από τις σημερινές ...
...το 2014 οι μικροί άλτες του σχολείου προσπαθούν σε καλύτερες συνθήκες όλο και... πιο ψηλά πιο δυνατά πιο γρήγορα μπράβο τσακαλάκια!!!
Στο άλμα τριπλούν ο αθλητής πρέπει να εκτελέσει τρία άλματα το ένα αμέσως μετά το άλλο. Η προσγείωση μετά από το πρώτο άλμα πρέπει να γίνει στο πόδι εκείνο, με το οποίο έγινε η εκτίναξη. Το δεύτερο άλμα γίνεται στο άλλο πόδι, που αμέσως μετά εκτινάζεται και πάλι. Η σειρά αυτή των ποδιών είναι συνεπώς: Δεξιά, δεξιά, αριστερά ή αριστερά, αριστερά, δεξιά. Όσο για τα υπόλοιπα ισχύουν κι εδώ οι κανονισμοί αγώνων του άλματος σε μήκος.
Τεχνική του άλματος τριπλούν
Η φόρα είναι, βασικά, ένας επιταχυνόμενος δρόμος και αποσκοπεί στην προετοιμασία για την εκτίναξη, αφού επιτευχθεί η μέγιστη ταχύτητα. Γι' αυτό το σκοπό ανορθώνεται το πάνω μέρος του σώματος και το μήκος των διασκελισμών γίνεται κάπως μικρότερο.
Εκτίναξη
Η εκτίναξη είναι γρήγορη, ενεργητική και δεν έχει τόσο μεγάλο ύψος, όσο στο άλμα σε μήκος, για να διατηρηθεί ελάχιστη η απώλεια της ταχύτητας.
Πρώτο άλμα (σκίρτημα) ( Hop )
Το πρώτο άλμα εκτελείται πολύ χαμηλά. Μέχρι το ανώτατο σημείο της τροχιάς του άλματος το πόδι ωθήσεως παραμένει μπροστά, μετά φέρεται το πόδι εκτινάξεως προς τα εμπρός, προσγειώνεται ενεργητικά με ολόκληρο το πέλμα και εκτινάζεται και πάλι γρήγορα.
Δεύτερο άλμα (βήμα) ( Step )
Είναι μικρότερο από το πρώτο άλμα και δυσκολότερο στην εκτέλεσή του. Είναι σημαντικό να φέρει κανείς το πόδι ωθήσεως μέχρι την οριζόντια θέση, καθώς και να εκτιναχθεί αμέσως μετά από την ενεργητική προσγείωση που ακολουθεί.
Τρίτο άλμα (πήδημα) ( Jump )
Αντιστοιχεί στο άλμα σε μήκος και πρέπει να εκτελεστεί όπως κι αυτό.
Ο παλμός στο άλμα σε μήκος υποδιαιρείται στη φόρα, στην εκτίναξη, στη φάση μετεωρισμού και στην προσγείωση.
Φόρα
Η φόρα είναι ένας δρόμος μ' επιτάχυνση και πρέπει να δώσει στον αθλητή τη δυνατότητα να εκτιναχθεί έχοντας πολύ μεγάλη ταχύτητα. Το μήκος της φόρας πρέπει να επιλέγεται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε ο άλτης να μπορεί να φτάνει στη μεγαλύτερη δυνατή ταχύτητα ως τη στιγμή της εκτινάξεως. Για τους αθλητές παγκόσμιας κλάσεως το μήκος της φόρας είναι για τους άνδρες 38 ως 44μ και για τις γυναίκες 30 ως 36μ. Για τα παιδιά, τους εφήβους και τους αρχάριους το μήκος πρέπει να είναι πολύ μικρότερο.
Εκτίναξη
Το σχεδόν τεντωμένο πόδι εκτινάξεως πατάει ενεργητικά, τα δάχτυλα και η φτέρνα αγγίζουν ταυτόχρονα το έδαφος. Στη συνέχεα, το πόδι εκτινάξεως λυγίζει στο γόνατο, όπου ο σχηματισμός γωνίας 145 ως 150 μοιρών είναι ιδανικός. Ταυτόχρονα φέρεται το πόδι ωθήσεως αστραπιαία προς τα εμπρός. Η εκτίναξη γίνεται μ' ένα δυναμικό τέντωμα του ποδιού εκτινάξεως, την ανόρθωση του πάνω μέρους του σώματος, το σήκωμα των ώμων, καθώς και τη γρήγορη και δυνατή κίνηση του ποδιού ωθήσεως και των βραχιόνων. Για να μεταδοθεί η δύναμη στο σώμα συγκρατούνται απότομα οι βραχίονες και το πόδι ωθήσεως στην τελική φάση εκτινάξεως.
Φάση μετεωρισμού και προσγείωση
Κατά τη διάρκεια του μετεωρισμού ο άλτης προσπαθεί να κρατήσει την ισορροπία του και να προετοιμάσει την προσγείωση, όσο καλύτερα γίνεται. Αντίθετα προς τον παλμό της φόρας και της εκτινάξεως, στη φάση αυτή υπάρχουν διάφορες τεχνικές, που μπορούν, όμως, να θεωρηθούν ισάξιες.
Μόλις ο άλτης βρεθεί στον αέρα φέρει το πόδι ωθήσεως και το πόδι εκτινάξεως αντίστοιχα προς τα πίσω και προς τα εμπρός μέχρι την κατακόρυφη θέση. Μετά απ' αυτό, τα πόδια είναι λυγισμένα στο γόνατο σχηματίζοντας, σχεδόν, ορθή γωνία. Σ' αυτήν τη στάση ο άλτης φτάνε στο ψηλότερο σημείο της τροχιάς του. Μετά αρχίζει να προετοιμάζεται για την προσγείωση φέροντας τους μηρούς προς το πάνω μέρος του σώματος, που παίρνει μια κλίση προς τα εμπρός, για να εξισορροπήσει. Οι κνήμες ωθούνται προς τα εμπρός, έτσι ώστε τα τεντωμένα πόδια να πάρουν παράλληλη θέση προς το έδαφος. Οι βραχίονες κινούνται ταυτόχρονα προς τα πίσω και προς τα κάτω. Τη στιγμή της προσγειώσεως ο άλτης χαλαρώνει τα γόνατά του και ωθεί τα ισχία προς τα εμπρός, για να μην πέσει προς τα πίσω.
